Uzasadnienie
W dniu 23 stycznia 2018 r. została nadana w urzędzie pocztowym skarga J.P. (dalej Skarżący, Strona) na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej Organ) w przedmiocie wydania protokołu kontroli podatkowej dotyczącej prawidłowości rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
Jak wskazał Skarżący, w dniu 24 maja 2017 r. postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej NUS) zakończono czynności kontrolne w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Z uwagi na fakt, że NUS nie doręczył Stronie protokołu ww. kontroli, Skarżący w dniu 4 grudnia 2017 r. w oparciu o art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800), wniósł do Organu ponaglenie wraz z wnioskiem o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy oraz orzeczenie kary porządkowej wobec winnych niezałatwienia sprawy terminie.
Z uwagi na brak reakcji ze strony Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., Skarżący złożył przedmiotową skargę.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III tut. Sądu z dnia 7 marca 2018 r., Skarżący został wezwany do sprecyzowania czy przedmiotem wniesionej skargi jest bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. czy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., pod rygorem uznania, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Organu.
W piśmie z dnia 11 kwietnia 2018 r. Strona poinformowała, że sprecyzowanie którego organu bezczynność jest przedmiotem skargi jest trudne do określenia, zatem z ostrożności wskazała zarówno NUS, jak i Organ.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o umorzenie sprawy jako bezprzedmiotowej, ewentualnie o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przede wszystkim wskazać należy, że sąd administracyjny rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został zaś określony w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawarty jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej p.p.s.a.). Z treści tego przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3).
Natomiast zgodnie z art. 52 p.p.s.a. przed wniesieniem skargi konieczne jest wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 p.p.s.a.). W razie bezczynności organu w sprawie wydania aktu dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć - gdy dotyczy to sprawy podatkowej - złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800).
Sąd podkreśla, jak już wspomniano powyżej, że w piśmie z dnia 11 kwietnia 2018 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu z dnia 7 marca 2018 r., Strona poinformowała, że sprecyzowanie którego organu bezczynność jest przedmiotem skargi jest trudne do określenia, zatem z ostrożności wskazała zarówno NUS, jak i Organ. Z uwagi na rygor zawarty w ww. wezwaniu, Sąd przyjął że przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Natomiast jak wynika z analizy akt niniejszej sprawy, Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Organu nie złożył wspomnianego ponaglenia. Ponaglenie zaś w takiej sprawie jak niniejsza, było konieczne dla dopuszczalności skargi do sądu, co jednoznacznie wynika ze wspomnianego art. 52 p.p.s.a., a także z utrwalonego orzecznictwa sądowego (np. postanowienie NSA o sygn. I FSK 133/14, dostępne m.in. w Centralnej Bazie Orzeczeń sądów administracyjnych na stronie internetowej NSA).
Dodatkowo Sąd postanawia wyjaśnić Skarżącemu, że nawet w przypadku wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia, skarga nie ma merytorycznych podstaw, bowiem jak wynika z akt sprawy NUS prowadził wobec Strony czynności sprawdzające, a następnie postępowanie podatkowe, a nie kontrolę podatkową, zatem Skarżący nie mógł otrzymać protokołu kontroli, która nie zaistniała w sprawie.
Takie samo stanowisko zaprezentował Organ w piśmie – odpowiedzi udzielonej Stronie w dniu 21 lutego 2018 r. (data odbioru).
Mając powyższe na uwadze, Sąd zobowiązany był, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, do odrzucenia skargi.