Uzasadnienie
M. S.A. z siedzibą w R. (dalej "Strona", "Skarżąca" lub "Spółka"), w dniu 25 lutego 2014 r. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w postępowaniu kontrolnym w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania kontrolnego jest bezpodstawny.
Pismem datowanym na 9 września 2014 r. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Podkreśliła, że 9 września 2014 r. została jej doręczona decyzja Organu w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "ppsa" skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą doradcy podatkowemu nie wyłączało z zakresu umocowania cofnięcia skargi (art. 39 ppsa).
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.