Uzasadnienie
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie bezczynności w odpowiedzi na wniosek.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy stwierdził, że skarga jest bezpodstawna. Podniósł, iż w wyniku przeprowadzonej kontroli resortowej, przeprowadzonej w Urzędzie Skarbowym W. na podstawie upoważnienia Sekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów, Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, w stosunku do postępowań w sprawie W. K. - nie ustalono nieprawidłowości. Odstąpiono również - jak podaje organ - od sformułowania zaleceń pokontrolnych.
Na żądanie Sądu, organ podatkowy przedstawił, potwierdzone za zgodność z oryginałem wnioski (nr 1145, 1146, 1147, 1150), o których mowa była w skardze, złożone w dniu 11 i 17 stycznia 2006 r. przez Skarżącego oraz stanowisko organu podatkowego z dnia 9 lutego 2006 r. stanowiące odpowiedź na zawarte w przedmiotowych wnioskach pytania.
Z przedstawionych dokumentów wynika, iż wnioski wniesione do Urzędu Skarbowego W., na które powołuje się Skarżący, dotyczyły, m.in. "stwierdzenia ważności, aktualności, wygaśnięcia kwoty zapłaconej, kwoty do zapłacenia (słownie), podania podstawy prawnej kwoty podstawowej i odsetek" pism (tytuł wykonawczy, zawiadomienie, decyzja). Była w nich również mowa o udzieleniu odpowiedzi na inne pisma kierowane do organu przez L. K. oraz o "podanie jaka kwota kar została mi ukradziona z emerytury. Proszę o podanie listy kradzież i jaka kwota jest jeszcze zaplanowana do kradzieży".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Natomiast art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Stosownie do art. 2 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Postanowienia art. 3 P.p.s.a. wyznaczają przedmiotowy zakres postępowania sądowoadministracyjnego. Kluczowe znaczenie ma ustalenie przesłanek dopuszczalności drogi tego postępowania.
Artykuł 3 P.p.s.a. zawiera wyliczenie spraw, w których dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność organu w odpowiedzi na wniosek. Artykuł 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wskazuje, iż przedmiotem sądowej kontroli może stać się bezczynność organów, jednakże wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tej ustawy.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wnioski, o których mowa w skardze na bezczynność organu podatkowego, nie dotyczą żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. udzielił na nie odpowiedzi w piśmie z dnia 9 lutego 2006 r. informując Skarżącego o wygaśnięciu udzielonego mu pełnomocnictwa, o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego oraz o treści art. 97 § Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.