Uzasadnienie
Skarżący – M. K. i M.K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą ZPH K. s.c. wnieśli skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w rozpatrzeniu odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r.
Pismem z 9 września 2011 r. pełnomocnik Skarżących – doradca podatkowy W. S., cofnął ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Pełnomocnictwo udzielone przez Skarżących doradcy podatkowemu nie wyłączało z zakresu umocowania cofnięcia skargi (art. 39 p.p.s.a.).
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając zaś na uwadze, że w niniejszej sprawie po stronie skarżącej występowało dwie uprawnione osoby – małżonkowie M. K. i M. K., których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zwrot kosztów powinien nastąpić na ich rzecz solidarnie, stosownie do art. 202 § 2 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 202 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji