Uzasadnienie
Skarżąca – S. sp. z o.o. z siedzibą w W. 1 czerwca 2012 r. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta W. z [...] grudnia 2008 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003 r. Wyjaśniła, że 30 grudnia 2008 r. złożyła odwołanie od ww. decyzji Prezydenta W. jednak do momentu złożenia skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpatrzyło odwołania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przy piśmie z 13 lipca 2012 r. nadesłało do Sądu decyzję znak: [...] z [...] lipca 2012 r., którą rozpatrzyło odwołanie Skarżącej od decyzji Prezydenta W. z [...] grudnia 2008 r. i utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzję wydaną [...] lipca 2012 r., doręczono Skarżącej 19 lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły po wniesieniu skargi na bezczynność.
Zgodnie z poglądami wyrażanymi w judykaturze i piśmiennictwie bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu (por. B. Dauter w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi autorstwa B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2005, s. 377, t. 12 do art. 161 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie z taką właśnie sytuacją mieliśmy do czynienia, gdyż po wniesieniu skargi zaszły okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Z dokumentów załączonych do akt sądowych wynika, że skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżąca złożyła przed wydaniem przez Kolegium decyzji z [...] lipca 2012 r.
W związku z tym wydanie przez Sąd orzeczenia obligującego organ podatkowy do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne. Kolegium Odwoławcze w W., któremu w skardze zarzucono bezczynność podjęło działania i wydało decyzję. Postępowanie sądowe, choć w chwili wniesienia skargi mogło się toczyć, obecnie stało się bezprzedmiotowe.
Wyjaśnić ponadto należy, że wynik sprawy przed organem - wydanie decyzji pozytywnej czy negatywnej - pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie Sądu. Samo wydania decyzji sprawia, że bezczynność organu ustaje.
Sąd, mając powyższe na względzie uznał, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., że zasadne jest wydanie orzeczenia zawartego w sentencji