Uzasadnienie
Skarżący – K. M. w dniu 30 maja 2017 r. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w zakresie przekroczenia terminów do rozpoznania zażalenia na postanowienie z dnia 22 sierpnia 2016 r. Wójta Gminy J. w sprawie uznania za bezpodstawny zarzut prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] wobec Skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. poinformował, iż sprawa niniejsza została zakończona postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. sygn. akt KOA 3275/Eg/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Zgodnie natomiast z treścią art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.
Z przepisu powyższego wynika, że Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wydało postanowienie z dnia 27 czerwca 2017 r., gdzie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekło uchylić postanowienia z 22 sierpnia 2016 r. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po wniesieniu skargi spełniającej wymogi formalne, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd organ dokonał czynności, której Skarżący domagał się w treści skargi.
Takie działanie organu nazywane autokontrolą umożliwia treść art. 54 § 3 p.p.s.a., w myśl którego organ którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należało za bezprzedmiotowe. Wskazać bowiem należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na zakończeniu postępowania nie pozostaje on w bezczynności.
Zdaniem Sądu, wydanie wskazanego powyżej postanowienia z dnia 27 czerwca 2017 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.