Uzasadnienie
Skarżąca – A. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 22 lipca 2022 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres elektroniczny Skarżącej i uznane za doręczone w dniu 11 sierpnia 2022 r.
Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przytoczne przepisy prawa nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, publik. LEX nr 340187; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008 r. nr 11, poz. 126).
Stwierdzić należy, że niezłożenie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji Spółki, w myśl art. 29 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., czyli w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Powyższej wykładni nie zmienia treść przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 1683), normujących kwestię (powszechnego) dostępu (i jego skutków) do treści ujawnionych w Rejestrze, w tym art. 13 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1, art. 16 czy art. 4 ust. 4a ww. ustawy. Przepisy te nie czynią "pustą" normy zawartej w art. 29 p.p.s.a. Dostępność do KRS nie oznacza bowiem, że sąd ma co do zasady zastępować strony w ich obowiązkach procesowych, tj. uzupełniać braki formalne składanych pism (por. postanowienia NSA z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 75/18, z dnia 25 listopada 2019 r., sygn. akt I FK 230/19, z dnia 27 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 28/20).
W niniejszej sprawie elektroniczna przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie została odebrana przez Skarżącą. Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, przesyłka elektroniczna nie została odebrana przez adresata w okresie 14 dni od utworzenia pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia, a zatem skutek doręczenia nastąpił w dniu 11 sierpnia 2022 r. stosownie do art. 74a § 8 p.p.s.a. To oznacza, że wyznaczony w wezwaniu termin upływał 18 sierpnia 2022 r.
Spółka nie uzupełniała braków formalnych skargi i nie nadesłała dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osoby podpisującej skargę do reprezentacji Spółki.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.