Uzasadnienie
P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za listopad 2017 r. wskazując jako jej podstawę prawną art. 149 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą Strony na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za listopad 2017 r.
Sądowi jest z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Wa 9/20 stwierdził m.in. bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. w zakresie dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za listopad 2017 r. oraz zobowiązał Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi niniejszej sprawy, do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej w deklaracji VAT - 7 za listopad 2017 r. albo do wydania decyzji wymiarowej rozstrzygającej negatywnie w kwestii zasadności zwrotu. Postanowieniem z 28 października 2020 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdził, że orzeczenie z 11 sierpnia 2020 r. jest prawomocne od 1 października 2020 r. Akta administracyjne sprawy wraz z odpisem orzeczenia sądu z uzasadnieniem i stwierdzeniem prawomocności zwrócono organowi 6 listopada 2020 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach sprawy III SAB/Wa 9/20.
W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego przedmiotu sprawy, tj. zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za listopad 2017 r. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z 11 sierpnia 2020 r. wniosła Strona, która złożyła skargę w niniejszej sprawie.
Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z 11 sierpnia 2020 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Naczelnika[...] Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za listopad 2017 r. jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Należy także podkreślić, że Sąd nie będąc związanym podstawą prawną skargi, rozważył ewentualność kwalifikacji skargi w trybie art. 154 P.p.s.a., ale nawet w takiej sytuacji skarga okazałaby się przedwczesna. Wniesiono ją bowiem zanim wydano postanowienie stwierdzające prawomocność ww. wyroku i zanim doręczono organowi jego prawomocny odpis. A zatem termin, o którym mowa w pkt 3 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 sierpnia 2019 r., III SAB/Wa 9/20, w dacie wniesienia niniejszej skargi, nie rozpoczął jeszcze biegu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).