Uzasadnienie
W.L. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę na przewlekłość postępowania Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie wydania rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za 2017 r.
Zarządzeniem z 3 grudnia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału III wezwała Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W odpowiedzi na wezwania Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FZ 92/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżący, na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 27 czerwca 2019 r. referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zarządzeniem z 4 czerwca 2019 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy oraz wniósł zażalenie na zarządzenie z 4 czerwca 2019 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia w zakresie wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z 13 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na zarządzenia z 4 czerwca 2019 r.
Zarządzeniem z 26 sierpnia 2019 r. w sprawie III SPP/Wa 420/19 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu na zarządzenie z 26 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 października 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2019 r.
Postanowieniem z 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 806/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2019 r.
Zarządzeniem z 11 lutego 2020 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 3 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 11 lutego 2020 r.
Akta przedstawiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 10 lutego 2021 r., sygn. akt II FZ 438/20, odrzucił zażalenie na zarządzenie z 11 lutego 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 3 grudnia 2018 r. stało się prawomocne, a Skarżącemu nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że wezwanie z 28 lutego 2020 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 lutego 2020 r., które nakazywało wezwanie Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia w zakresie wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie to nie dotyczy w istocie kosztów sądowych, bowiem nie wzywa do uiszczenia wpisu sądowego, ale jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Omawiane zarządzenie stwierdza jedynie fakt, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu jest prawomocne, co implikuje konieczność jego wykonania, wskazując nowy termin na jego wykonanie i konsekwencje procesowe niedopełnienia tego obowiązku.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Skarżącemu 19 marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 63 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 20 marca 2020 r. i upłynął 26 marca 2020 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.
Wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez Skarżącego w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.