Uzasadnienie
K.S. (zwana dalej: "Skarżąca") pismem z 25 maja 2016r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość postępowania Burmistrza [...] (zwany dalej: "Burmistrzem") w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014r.
Burmistrz w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, informując, że Skarżąca nie składała wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 sierpnia 2016r. wezwano: 1) Burmistrza do nadesłania informacji w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania czy Skarżąca przed wniesieniem skargi składała ponaglenie, o którym mowa w art. 141 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm., zwana dalej: "O.p."), względnie inny środek zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016r. poz. 718; zwana dalej: "P.p.s.a.");
- 2) Skarżącą do złożenia odpisu ponaglenia, o którym mowa w art. 141 O.p. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca w odpowiedzi na ww. wezwanie doręczone 15 września 2016r. przekazała odwołania od decyzji w sprawie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego z 7 marca 2016r., 11 marca 2015r, 6 marca 2014r., 22 lutego 2013r., 24 października 2012r., 15 lutego 2012r., 14 października 2012r., 20 lipca 2010r., 9 czerwca 2010r. Burmistrz poinformował pismem z 1 września 2016r. o tym, że Skarżąca przed wniesieniem skargi nie składała w toku postępowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenia, ani "innego środka zaskarżenia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Kontroli Sądu poddano skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Burmistrza w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014r. Tym samym należało w pierwszej kolejności rozważyć czy Skarżąca wyczerpała środek zaskarżenia przysługujący w postępowaniu przed organem administracji publicznej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 9 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Na mocy art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność (przewlekłość) organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej w sprawach podatkowych wyczerpaniem środków zaskarżenia jest w rozumieniu wskazanego przepisu, wniesienie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 O.p. Instytucja ta służy do zwalczania zarówno bezczynności organów podatkowych, ja też przewlekłości ich działania (por. wyrok WSA w Gdańsku z 15 kwietnia 2015r. sygn. akt I SAB/Gd 3/15, dostępny na www.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 141 § 1 O.p. Stronie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym, na podstawie art. 140 O.p. służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
Sąd zauważa, że z akt sprawy i odwołań nadesłanych przez Skarżącą nie wynika, aby Skarżąca wniosła – przed złożeniem skargi do Sądu - ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) na niezałatwienie sprawy przez Burmistrza we właściwym terminie. Skarżąca nie przedłożyła także odpisu ponaglenia, pomimo doręczenia jej wezwania Sądu, w terminie siedmiu dni od doręczenia. Ponaglenia nie ma też w aktach administracyjnych, a Burmistrz potwierdził brak wystosowania przez Skarżącą ponaglenia w dwóch pismach: w odpowiedzi na skargę i w ww. piśmie z 1 września 2016r.
Natomiast złożone przez Skarżącą odwołania na decyzje Burmistrza precyzyjnie oznaczone w ich treści, nie są środkami zaskarżenia na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego, o których mowa w art. 141 O.p. Instytucja odwołania uregulowana w art. 220 i n. O.p. służy kwestionowaniu decyzji, a nie kwestionowaniu bezczynności czy przewlekłości postępowania podatkowego. Ponaglenie wynikające z art. 141 § 1 O.p. jest środkiem zaskarżenia, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z 16 maja 2006r. sygn. akt I SAB/Łd 1/06, LEX nr 926485; wyrok NSA w Łodzi z 17 lutego 2000r. sygn. akt I SA/Łd 660/98, LEX nr 687481). Jest to środek prawny o szczególnym charakterze, ponieważ nie dotyczy konkretnego rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu podatkowym, tylko jego braku w sytuacji, gdy powinno ono zostać podjęte (por. R.M. Hauser, Komentarz do art. 141 ustawy - Ordynacja podatkowa, LEX wersja elektroniczna).
Sąd, mając na uwadze powyższe stwierdza, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość Burmistrza w prowadzeniu postępowania podatkowego w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014r. powinno zostać poprzedzone ponagleniem skierowanym do organu wyższego stopnia. Brak ponaglenia oznacza, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Wobec niewyczerpania przez Skarżącą środka zaskarżenia, jaki służył jej w postępowaniu administracyjnym przed organem wskazanym w sprawie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.