Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 marca 2004r. T. W. wezwał Ministra Finansów do sprawdzenia w trybie nadzoru prawidłowości przeprowadzonego postępowania kontrolnego w P. przez Urząd Skarbowy w P.. Pismem datowanym 7 kwietnia 2004r. wniósł on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność. Uzupełnił ją pismem z dnia 23 kwietnia 2004r..
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd przede wszystkim wziął pod uwagę treść art. 139 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i dowodów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie.
Zważywszy, że w rozpatrywanej sprawie skarżący zażądał sprawdzenia w trybie nadzoru prawidłowości przeprowadzonego postępowania kontrolnego, w ramach którego niewątpliwie konieczne jest przeprowadzenie szeregu czynności (np. zarządzenia kontroli resortowej) wykluczona jest możliwość niezwłocznego załatwienia sprawy. W związku z tym, Ministra Finansów obowiązywał miesięczny termin załatwienia sprawy z uwzględnieniem postanowień art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej.
Skarżący natomiast skargę na bezczynność Ministra Finansów złożył przed upływem ustawowego terminu przewidzianego na załatwienie sprawy. W tej sytuacji nie można stwierdzić pozostawania tego organu w bezczynności, a tym samym sprawa nie podlega kognicji sądu.
Mając na uwadze postanowienia art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl których Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie jej jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji.