Uzasadnienie
Skarżący M.W. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej jako "SKO") w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018r.
SKO decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania Skarżącego z dnia 12 lutego 2018 r., uchyliło decyzję Wójta.
Skarżący, pismem do Sądu z dnia 3 sierpnia 2019 r., wniósł o "umorzenie postępowania" z uwagi na wydanie przez SKO decyzji. Do pisma Sądu z dnia 14 sierpnia 2019 r., doręczonego 19 sierpnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), Skarżący nie ustosunkował się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302, zwanej dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek z 3 sierpnia 2019 r. "o umorzenie postępowania" uznał, że Skarżący domaga się – w istocie – cofnięcia skargi z uwagi na wydanie przez SKO decyzji, którego dotyczyła skarga na bezczynność. Sąd zarazem nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 P.p.s.a., postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sąd, mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.