Uzasadnienie
Pismem z 4 lipca 2014 r. Skarżący M. N. wniósł skargę na bezczynność Ministra Finansów po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 3115/10 uchylającym postanowienie w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Skarżący wskazał, że skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniesioną przez Ministra Finansów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z 2 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2353/11.
Pismem z 4 grudnia 2014 r. Skarżący cofnął skargę, argumentując, iż w dniu 28 lipca 2014 r. Minister Finansów wydał postanowienie respektujące powyższe wyroki, tj. uchylił postanowienie organu I instancji i uznał skargę na czynności egzekucyjne za zasadną.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), wobec braku przesłanek do stwierdzenia, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub mogłoby spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (zob. art. 60 P.p.s.a.), Sąd postanowił umorzyć postępowanie w niniejszej sprawie. Stosownie do tego przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.