Uzasadnienie
P. S.A. w W. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2013 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 15 lipca 2016 r., pismem z dnia 26 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentowania Skarżącej w dacie jego udzielenia. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej dnia 28 lipca 2016 r. (k. 8 akt sądowych). Wezwanie to nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ("P.p.s.a."). W sytuacji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wezwano Spółkę, pismem z 26 lipca 2016 r., do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie ww. dokumentów. Powyższe wezwanie zostało doręczone 28 lipca 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął bieg następnego dnia tj. 29 lipca 2016 r. Termin ten upłynął z dniem 4 sierpnia 2016 r. - zgodnie z zasadami obliczania terminów, przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należało ją zatem odrzucić.