Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Pan S. Z. Radny Gminy L. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy L. z uwagi na niewykonanie zaleceń pokontrolnych Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w zakresie naruszenia przez Wójta Gminy L. przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 46, poz. 543 ze zm.) potwierdzonych w uchwale nr [...] Kolegium RIO z dnia [...] kwietnia 2004 r. oddalającej zastrzeżenia Wójta do wniosków pokontrolnych. W wystąpieniu pokontrolnym skierowanym do Wójta Gminy L., Regionalna Izba Obrachunkowa w pkt 22 nakazała "Wszcząć procedurę doprowadzającą obecny stan do stanu zgodnego z prawem mając za podstawę zapisy art. 58 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny". Mając na uwadze wystąpienie pokontrolne RIO i nie wykonanie stosownych zaleceń, Skarżący wskazał, iż uważa za uzasadnione wniesienie skargi na bezczynność Wójta.
Sąd zważył, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z zm.) - dalej powoływana jako p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Do przesłanki interesu prawnego odwołują się również przepisy art. 101 i 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), które stanowią podstawę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach z zakresu samorządu gminnego. Przez interes prawny w zakresie określonego stanu faktycznego należy rozumieć taką sytuację w której stan ten wpływa na uprawnienia lub obowiązki określonego podmiotu prawa, wynikające z norm prawa materialnego.
Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji prawnej podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści czy wolności prawnie chronione (por. wyroki NSA: z dnia 17 lipca 2003 r. sygn. akt II SA 1165/02 i z dnia 18 września 2003 r. II SA 2637/02). W rozpoznanej sprawie skarżący nie wykazał istnienia po jego stronie takiego interesu prawnego. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, ażeby istniały przepisy prawa materialnego z których skarżący mógłby wywodzić swój interes prawny w rozpoznanej sprawie.
Sąd zważył, że wniesioną skargę należało ocenić jako czynność z zakresu kontroli działalności wójta gminy. Tego rodzaju czynności na podstawie art. 15 ust. 1 i art. 18 a powołanej ustawy o samorządzie gminnym należą do kompetencji rady gminy. Rada gminy zgodnie z treścią art. 17 powołanej ustawy jest organem kolegialnym, który na podstawie art. 14 podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwał.
Z tego względu zdaniem sądu należało stwierdzić, że skarżący nie miał interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego i wniesiona przez niego skarga z uwagi na treść art. 50 § 1 p.p.s.a. była niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1- 5 powołanego przepisu art. 58 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak na wstępie.