Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 21 czerwca 2005 r., sygn. akt III SAB/Wa 53/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Hanna Kamińska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Jakub Pinkowski
Sędzia del. SO Adam Zarzycki
Ewa Rutkowska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi W. S., M. F. oraz M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę

Uzasadnienie

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2004 r. spadkobiercy Z. S., reprezentowani przez W. S. podnieśli zarzut, że od ponad dwóch lat nie otrzymali prawomocnego orzeczenia w sprawie o zwrot potrąconej części renty zmarłej przez Urząd Miejski w B. Ponadto zarzucili "obrazę prawa i poniżenie orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003 r."

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu 23 lipca 2002 r. Z. S. wniosła zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy B. Nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. dotyczące oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W dniu 16 lutego 2004 r. do SKO w W. wpłynęła skarga W. i Z. S. na bezczynność organu I instancji – tj. brak ponownego rozpatrzenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w W. uznało zażalenie państwa S. na bezczynność organu I instancji za uzasadnione i zobowiązało ten organ do załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2004 r..

Następnie w dniu 1 września 2004 r. do SKO w W. wpłynęło zażalenie W. S., reprezentującego spadkobierców Z. S., na bezczynność tego organu.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, mając na względzie fakt, że Kolegium w dniu [...] maja 2004 r. wydało postanowienie Nr [...] rozpatrując wniosek Państwa S. z dnia 16 lutego 2004 r., zarzut bezczynności jest nieuzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po zbadaniu skargi, zważył, co następuje

Skarga jest bezzasadna.

W skardze wniesionej do Sądu skarżący zarzucają organom podatkowym, że nie wydały prawomocnego orzeczenia w sprawie zwrotu potrąconej części renty Pani Z. S. Tymczasem postępowanie administracyjne, w którym została zarzucona bezczynność organu dotyczyło rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i – po zapadnięciu postanowienia z dnia [...] maja 2004 r., w którym SKO w W. zobowiązało Urząd Miasta i Gminy B. do załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2004 r. – Burmistrz Miasta i Gminy B. wydał w dniu [...] czerwca 2004 r. decyzję umarzającą postępowanie w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne ze względu na śmierć strony. Sprawa postępowania egzekucyjnego zostało załatwiona – i to definitywnie. Osoba, przeciwko której postępowanie toczyło się - zmarła, zaś postępowanie egzekucyjne – w stosunku do niej – zostało umorzone. Skarżący nie wskazali w treści skargi, na czym, według nich, miałaby polegać bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego i na czym polegać ma "bezprawie", które zarzucają organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej i pod tym względem - w rozpatrywanej sprawie - organowi odwoławczemu nie można zarzucić działania niezgodnego z zasadami wyrażonymi w rozdziale siódmym Kodeksu postępowania administracyjnego tj. zasadami dotyczącymi terminów załatwiania spraw.

Skarżący w rzeczywistości kwestionują brak działań organów administracji w sprawie zwrotu wyegzekwowanej części renty, działania w tym kierunku organ podatkowy nie mógł podjąć w niniejszym postępowaniu, ponieważ postępowanie to dotyczy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący wnosząc skargę na bezczynność organu administracji do Sądu nie mogli uzyskać zwrotu zajętej w drodze egzekucji renty, ponieważ:

  1. - skarżący kwestionowali postępowanie egzekucyjne i domagali się rozstrzygnięcia w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

W tym postępowaniu samorządowy organ podatkowy rozpatruje sprawę w zakresie przesłanek wymienionych w art. 33 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.);

  1. - rozpoznając skargę na bezczynność organu, Sąd mógł stwierdzić jedynie o istnieniu lub nieistnieniu bezczynności organu administracji i w przypadku uznania skargi na bezczynność organu za zasadną zobowiązać organ do wydania aktu administracyjnego w terminie przez siebie wskazanym.

Należy wyjaśnić skarżącym, iż Sąd uznając skargę na bezczynność organu za zasadą może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani tez bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach strony (por. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001r. sygn. akt I SAB 37/00).

Nadto trzeba zauważyć, że jeżeli skarżący nie zgadzali się z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] czerwca 2004 r. w dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne - to mieli prawo wzruszać ją, zgodnie z pouczeniem, w administracyjnym toku instancji. Kwestionowanie rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z [...] czerwca 2004 r., od której ze względu na niewyczerpanie trybu odwoławczego skarga do Sądu nie przysługiwała, w postępowaniu dotyczącym bezczynności organu jest niedopuszczalne i nie może skutkować wydaniem zadawalającego dla skarżących rozstrzygnięcia.

Jednocześnie Sąd wskazuje, że ma on prawo rozstrzygać granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, jednakże badając zarzucaną w skardze bezczynność organów administracji, Sąd nie ma kompetencji do wzruszania innych rozstrzygnięć organów administracji, związanych tylko pośrednio z tą sprawą. Skarżący mogliby wnieść skargę w sprawie umorzenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne, ale dopiero po wyczerpaniu przez nich administracyjnego toku instancji, czyli po wniesieniu odwołania i wydaniu decyzji ostatecznej w drugiej instancji.

Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) był zobowiązany skargę oddalić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.