Uzasadnienie
Skarżący – B. S., działając poprzez pełnomocnika dor. pod. W.S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
Pełnomocnik Skarżącego, w piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r., zawarł oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa"), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając oświadczenie pełnomocnika Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 ppsa.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.