Uzasadnienie
- 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3321/15 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia B. K., A. K. i M. K. (dalej "Skarżący") wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r.
- 2. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. wraz aktami administracyjnymi wpłynął do SKO w dniu 12 lipca 2017 r.
- 3. W dniu 17 stycznia 2018 r. do SKO wpłynęła skarga Skarżących na bezczynność SKO polegająca na zaniechaniu podjęcia jakichkolwiek czynności w sprawie wydania prawidłowej decyzji podatkowej na 2010 r. Skarżący wyjaśnili, że od wydania ww. wyroku do dnia złożenia skargi, SKO nie podjęło żadnych czynności. W tym nawet poinformowania Skarżących o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy.
- 4. W dniu 24 stycznia 2018 r. SKO zawiadomiło Skarżących, że w aktach sprawy znajduje się operat szacunkowy, z którym mogą się zapoznać oraz wezwało Skarżących do złożenia wyjaśnień w sprawie.
- 5. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i wyjaśniło, że sprawozdawca, któremu przydzielono sprawę przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie sprawę przydzielono nowemu sprawozdawcy. SKO nadmieniło, że w związku ze wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. oraz złożonym stanem faktycznym, w niniejszej sprawie niezbędne jest przeprowadzenie dalszego postępowania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
skarga jest uzasadniona.
6. Przedmiotem skargi B. K., A. K. i M. K. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., polegająca na niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3321/15 uchylającym decyzję Organu z dnia [...]października 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r.
7. Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów będą miały natomiast znaczenie przy ocenie Sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zd. drugie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), czy też nie. Zgodnie z ustanowioną w art. 125 Ordynacji podatkowej zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej organy obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Załatwienie zaś sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy (art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej). Artykuł 140 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada natomiast na organy podatkowe obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie, z podaniem przyczyny niedotrzymania terminu oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wystąpiły w niej niewątpliwie przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r.
8. Poza sporem pozostaje okoliczność, że w dniu 12 lipca 2017 r. wpłynął do SKO prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. wraz aktami administracyjnymi. Od tego dnia tj. w przeciągu pięciu miesięcy, w sprawie nie podjęto żadnej czynności, która miałaby prowadzić do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. Sprawę przydzielono bowiem sprawozdawcy, który przebywał na zwolnieniu lekarskim i z uwagi na to nie podjął żadnej czynności wskazującej na zamiar wydania decyzji. Dopiero po wpłynięciu do SKO skargi Skarżących na bezczynność organu zostały podjęte w sprawie czynności. Został przydzielony do sprawy nowy sprawozdawca i zostało przesłane do Skarżących zawiadomienie z dnia 24 stycznia 2018 r. wraz z wezwaniem do złożenia wyjaśnień. SKO nie zastosowało się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem do dnia wniesienia skargi na bezczynność nawet nie poinformowało stron o przyczynach niezałatwienia sprawy oraz o przewidywanym terminie jej załatwienia. W ocenie Sądu organ nie kontrolując statusu sprawy, terminowości załatwiania spraw, procedur przejmowania obowiązków za chorych, czy też nieobecnych pracowników wykazał się ewidentnym zaniedbaniem doprowadzając do bezczynności w sprawie.
9. Z tych powodów sąd w trybie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w punkcie pierwszym wyroku Sąd stwierdził, że SKO dopuściło się bezczynności w załatwieniu odwołania do decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] listopada 2013 r. Jednocześnie w punkcie drugim wyroku Sąd na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zaś zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd przyznał od SKO na rzecz Skarżących solidarnie kwotę 200 zł. O kosztach postępowania należnych Skarżącym od organu orzeczono w punkcie czwartym wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na koszty te złożył się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł).