Uzasadnienie
G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") pismem z dnia 31 października 2019 r. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w W. (dalej: "NUS") w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. oraz na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie uznania ponaglenia Skarżącej z dnia 12 września 2019 r. za nieuzasadnione.
W związku z powyższym zarejestrowano ww. skargę Spółki pod dwoma odrębnymi sygnaturami, tj. III SAB 74/19 oraz III SA/Wa 2698/19.
W odpowiedzi na skargę NUS wniósł o oddalenie skargi, wskazując na treść art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."). W ocenie organu Skarżąca nie złożyła do organu wyższego stopnia ponaglenia na bezczynność organu podatkowego, zatem skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie dopełniono wymogu wynikającego z art. 52 § 1 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Skarżąca nie wypełniła wymogu zawartego w art. 141 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm, dalej: "Ordynacja podatkowa"), gdyż jak słusznie zauważył NUS, Skarżąca nie złożyła do organu II instancji ponaglenia na bezczynność organu podatkowego. W konsekwencji skarga okazała się niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem. Należy jednak podkreślić, że sprawa w przedmiocie uznania ponaglenia Skarżącej z dnia 12 września 2019 r. za nieuzasadnione została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Wa 2698/19 i zostanie rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji.