Uzasadnienie
Postanowienie
Skarżąca K. Sp. z o.o. z siedzibą w L. w dniu 25 września 2015 r. (data nadania pocztowego) złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. poinformowało, iż sprawa niniejsza została zakończona przez Kolegium decyzją z dnia [...] października 2015 r.
Pismem z 20 stycznia 2015 r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie oraz o zwrot na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku o zwrot kosztów postępowania pełnomocnik wskazał, iż Skarżąca nie ze swojej winy musiała wnieść skargę i dopiero po jej wniesieniu Organ wydał decyzję. Podkreślił, iż Organ nie podjął żadnej czynności po wcześniejszym wezwaniu, a dopiero po otrzymaniu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie natomiast z treścią art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.
Z przepisu powyższego wynika, że Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało decyzję z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r., którą uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i umorzyło postępowanie w sprawie.
Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po wniesieniu skargi spełniającej wymogi formalne, prawidłowo opłaconej, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd organ dokonał czynności, której Skarżąca domagała się w treści skargi.
Takie działanie organu nazywane autokontrolą umożliwia treść art. 54 § 3 p.p.s.a., w myśl którego organ którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należało za bezprzedmiotowe. Wskazać bowiem należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na zakończeniu postępowania nie pozostaje on w bezczynności.
Zdaniem Sądu, wydanie wskazanej powyżej decyzji z dnia [...] października 2015 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.
Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania stosownie do art. 201 § 1 i art. 54 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, art. 201, § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.