Uzasadnienie
Skarżąca K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2001 r. Jak wynika ze skargi, w złożonych za miesiące maj i czerwiec 2001 r. deklaracjach VAT-7 podatniczka złożyła oświadczenie woli o przekazaniu wykazanej w przedmiotowych deklaracjach nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na jej rachunek bankowy. W toku prowadzonej sprawy Urząd Skarbowy wydał postanowienie, a następnie decyzje o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, stanowiące przedmiot postępowania odwoławczego przed Izbą Skarbową w W. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje organu podatkowego I instancji. Na decyzje Izby Skarbowej strona złożyła skargi, rozpoznane następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 1 sierpnia 2003 r. (sygn. akt III SA 3234/01 i SA III 3152/01).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 01.08.2003 r. uchylił decyzje Izby Skarbowej. W wyniku ponownego rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Urzędu Skarbowego w L., Izba Skarbowa w W. decyzjami z [...].10.2003 r. uchyliła zaskarżone decyzje i umorzyła postępowanie w sprawie. W przekonaniu skarżącej, z dniem [...].10.2003 r. zaistniały przesłanki do zwrotu podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2001 r. w wysokości wynikającej ze złożonych deklaracji. Nieotrzymanie należnych, zdaniem strony, pieniędzy z tytułu podatku VAT, spowodowało szkody po stronie skarżącej i doprowadziło do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Odpowiadając na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. stwierdził, że żądanie strony do zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego do zwrotu jest przedwczesne, albowiem przed Dyrektorem Izby Skarbowej w W. toczy się obecnie spór o zasadność zarachowania kwot nadpłat na poczet zaległości podatkowych, jakie podatniczka posiada w związku z decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].06.2003 r., nr [...]. Organ podatkowy wyjaśnia, że w wyniku uchylenia decyzji Urzędu Skarbowego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej (decyzje z dnia [...].10.2003 r., o których mowa powyżej) u strony powstała nadpłata w kwocie 350.000 zł za miesiąc maj 2001 r. i w kwocie 140.000 zł za czerwiec 2001 r. Powyższe kwoty zostały zarachowane na poczet zaległości strony na mocy art. 76 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. – Ordynacja podatkowa. Postanowienie z dnia [...].12.2003 r. Nr [...] o sposobie zarachowania organ administracyjny przekazał stronie i jej pełnomocnikowi.
W dniu 20.01.2004 r. pełnomocnik strony wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie to zostało przekazane zgodnie z przepisami do Dyrektora Izby Skarbowej w W., a postępowanie w tej sprawie przed organem drugiej instancji nie zostało jeszcze zakończone. Mając na uwadze fakt, że nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych, a taka zaległość wystąpiła, Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. dowodził, że nie ma mowy o bezczynności organu w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 140 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy nawet wtedy, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu (art. 216 § 1 i 2 Ordynacji).
Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności.
Sytuacja taka nie ma miejsca w rozpoznawanej sprawie. W przedłożonej odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wykazał, że powstała nadpłata, której zwrotu żąda Skarżąca, została zarachowana na poczet zaległości podatkowych Skarżącej. Postępowanie w tej sprawie jest prowadzone z udziałem Skarżącej.
Rozpatrując skargę na bezczynność organu, Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli zasadności tego postępowania.
Nie stwierdzając bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiotowej sprawie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.