Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 czerwca 2022 r. A. S. (dalej: strona skarżąca) wniosła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2022 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał stronę skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Wezwanie to – wysłane na adres do doręczeń podany w skardze - zostało doręczone w dniu 7 września 2022 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 14 września 2022 r. (środa).
W piśmie z dnia 21 lipca 2022 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 15 listopada 2022 r., strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność organu (k. 8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w sprawie strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Sąd, odnosząc się do świadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, wskazuje, że cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 5/17, dostępne w CBOSA).
W niniejszej sprawie skarga nie została opłacona, a oświadczenie o cofnięciu skargi zostało złożone po wyekspediowaniu do skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Zatem skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta i podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków fiskalnych na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.