Uzasadnienie
Pismem z 5 marca 2021 r. O. M wniosła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Jednocześnie wskazać należy, że tożsama skarga O. M. została wniesiona do tut. Sądu za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego w dniu 2 października 2020 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1551/20 (zakończona postanowieniem prawomocnym) oraz 14 października 2020 r., która została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1614/20 (sprawa w toku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.
Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 lutego 2019 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której skarżąca domaga się stwierdzenia bezczynności Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wr 1551/20 jest zakończona (postanowienie prawomocne), natomiast sprawa o sygn. akt III SAB/Wr 1614/20 jest w toku. Ponowną skargę strony skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.