Uzasadnienie
W dniu 9 września 2020 r. do Sądu wpłynęła skarga Y. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z 21 października 2020 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi do podpisania skargi bądź przesłania własnoręcznie podpisanego odpisu skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została po raz pierwszy awizowana w dniu 23 października 2020 r., powtórnie awizowana w dniu 2 listopada 2020 r. i zwrócona została Sądowi jako niepodjęta w terminie. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 6 listopada 2020 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął 13 listopada 2020 r. (piątek).
Przesyłką, wysłaną dnia 14 stycznia 2021 r. (stempel na kopercie – k. 30 akt sądowych), skarżący przesłał do Sądu podpisaną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Wymaga podkreślenia, że określony w art. 49 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, a zatem nie może być skracany ani przedłużany. Tym samym również uzupełnienie braków formalnych skargi z naruszeniem terminu skutkuje powstaniem po stronie sądu obowiązku odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres strony skarżącej i skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu.
W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 23 października 2020 r. i 2 listopada 2020 r.). Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 6 listopada 2020 r. zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 13 listopada 2020 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, skargę odrzucił. O zwrocie wpisu sąd orzekł w punkcie II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.