Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. Zarządzeniem z 9 grudnia 2019 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 20 grudnia 2019 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 27 grudnia 2019 r. (piątek). W podanym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
W dniu 9 grudnia 2019 r., wpłynęło do Sądu pismo organu przekazujące w załączeniu wniosek skarżącego z 25 listopada 2019 r. o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro skarżący - pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi - w wyznaczonym terminie nie uiścił należnej opłaty, skarga, jako nieopłacona, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o cofnięcie skargi, Sąd podkreśla, że nie podlegał on w sprawie merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć bowiem można skargę skutecznie wniesioną, a więc dopuszczalną, wolną od braków formalnych i fiskalnych.
Mając to na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.