Uzasadnienie
W dniu 10 maja 2021 r. wpłynęła do Sądu skarga N. R. (dalej jako: skarżąca) dotycząca bezczynności Wojewody Dolnośląskiego (dalej jako: Wojewoda, organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1161/21.
Ponadto w dniu 20 kwietnia 2021 r. skarżąca wniosła bezpośrednio do WSA we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd przekazał wniesioną skargę do organu (data wpływu do siedziby organu – 22 kwietnia 2021 r.). Skarga, po przekazaniu jej przez Wojewodę, wpłynęła do Sądu w dniu 14 czerwca 2021 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1491/21.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy, którą to bezczynność zaskarżyła już pismem, które wpłynęło do Sądu 10 maja 2021 r. Sprawa wszczęta tą skargą jest w toku (sygn. akt III SAB/Wr 1161/21).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.