Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., w składzie Sędzia WSA M. M.– G., Sędzia NSA A. M. oraz Sędzia WSA M. G. oddalił skargę na opisaną w osnowie postanowienia bezczynność. Wyrok ten uchylony został przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu [...] r.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał organ administracji do wydania aktu administracyjnego w sprawie wniosku skarżącej w terminie 60 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] r., Przewodniczący Wydziału III w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, Sędzia NSA A. M., stwierdziła prawomocność wyroku z dnia [...] r., wydanego w rozpoznawanej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Natomiast stosownie do art. 183 § 3 pkt p.p.s.a nieważność postępowania zachodzi, gdy skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.
W rozpoznawanej sprawie, postanowienie o stwierdzeniu prawomocności wydał Sędzia biorący udział w wydaniu wyroku w tej samej sprawie, uchylonego następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej. Tym samym, Sędzia ten był wyłączony z mocy ustawy od orzekania w sprawie, dlatego należało orzec jak w punkcie II sentencji.
Orzeczenie o stwierdzeniu prawomocności, zawarte w punkcie II rozstrzygnięcia, znajduje oparcie w przepisie art. 169 p.p.s.a