Uzasadnienie
Pismem z 6 maja 2021 r. (data wpływu do organu) skarżący V. S. wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 25 maja 2021 r. skarżący wniósł o zwrot dokumentów do organu. Zarządzeniem z 19 lipca 2021 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy pismo z 25 maja 2021 r. stanowi załącznik do pisma o cofnięciu skargi oraz do złożenia pisma o cofnięciu skargi w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia wniosku. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 20 akt), wezwanie zostało doręczone skarżącemu 21 sierpnia 2021 r. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie upłynął bezskutecznie.
Zarządzeniem z 10 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy pismo z 25 maja 2021 r. stanowi załącznik do pisma o cofnięciu skargi oraz do złożenia pisma o cofnięciu skargi w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo skarżącego z 25 maja 2021 r. stanowi cofnięcie skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 26 akt), wezwanie zostało doręczone skarżącemu 26 listopada 2021 r. Termin do udzielenia odpowiedzi na wezwanie upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku odpowiedzi skarżącego na wezwanie z 22 listopada 2021 r. (zarządzenie z 10 listopada 2021 r.) uznać należało, że jego pismo z 25 maja 2021 r. stanowi cofnięcie skargi. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.