Uzasadnienie
W dniu 6 grudnia 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy sformułowany na nieaktualnym formularzu. Pismem z 28 stycznia 2019 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie go na aktualnym urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie w załączeniu przesłano stosowny formularz. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 13 lutego 2019 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku upływał zatem 20 lutego 2019 r. (środa).
Zarządzeniem z 18 lutego 2019 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ nie złożono w wyznaczonym terminie wymaganego (aktualnego) urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 20 lutego 2019 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (data wpływu do Sądu – 25 luty 2019 r.).
Pismem z dnia 8 marca 2019 r. skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje
W myśl art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 dalej: "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawie referendarz sądowy zarządzeniem z 18 lutego 2019 r. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, mimo że termin do uzupełnienia braku formalnego tego wniosku upływał dopiero 20 lutego 2019 r. (skarżący zresztą w tym dniu nadał w urzędzie pocztowym wypełniony formularz wniosku o prawo pomocy). Sprzeciw był zatem oczywiście uzasadniony. Zarządzenie referendarza sądowego z 18 lutego 2019 r. zostało wydane przed upływem terminu wyznaczonego skarżącemu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy a skarżący w wyznaczonym przez referendarza terminie wymagane braki uzupełnił.
Tym samym, wydając zarządzenie z dnia 18 lutego 2019 r., referendarz nie miał podstaw do zastosowania rygoru z art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 260 § 2 w zw. z art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
W konsekwencji wydanego postanowienia złożony przez skarżącego wniosek o przyznaniu prawa pomocy będzie podlegał rozpoznaniu przez referendarza sądowego.