Uzasadnienie
Pismem z 25 stycznia 2021 r. O. T. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Sądu w przedmiocie bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1623/21.
Pismem z 4 maja 2021 r. skarżąca wniosła drugą skargę do Sądu w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżyła już pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. Sprawa wszczęta tą skargą jest w toku (sygn. akt III SAB/Wr 1623/21).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.