Uzasadnienie
Pismem z 29 marca 2021 r. O. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (data wpływu do organu – 6 kwietnia 2021 r.). Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1664/21.
Ponadto pismem z 28 maja 2021 r. O. S. zaskarżył bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (data wpływu do organu – 2 czerwca 2021 r.). Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1665/21.
Pismem z 2 czerwca 2021 r. skarżący cofnął wniesioną skargę z 28 maja 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżył już pismem z 29 marca 2021 r. (III SAB/Wr 1664/21).
Sprawa wszczęta tą skargą jest w toku
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.