Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 marca 2023 r. A. M. (skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z dnia 25 sierpnia 2023 roku wezwano stronę skarżącą do:
- 1. wskazania, czy pismo z dnia 13 marca 2023 r. (wpływ do WSA: 17 kwietnia 2023 r.) stanowi:
- - skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącego z dnia 21 października 2022 r. albo
- - skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie nadania obywatelstwa polskiego;
- 2. przedłożenia kopii wniosku z dnia 21 października 2022 r. i potwierdzenia jego złożenia do organu
- 3. wskazania aktualnego adresu zamieszkania strony skarżącej
- - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem uznania, że pismo stanowi skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącego z dnia 21 października 2022 r. Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 sierpnia 2023 roku.
Pismem z dnia 4 września 2023 roku skarżący cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 1634 ze zm.) — dalej: p.p.s.a., Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd.
W przedmiotowej sprawie skarga została skutecznie cofnięta przez stronę skarżącą oraz nie zachodzą przesłanki uzasadniające uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne określone w art. 60 zd. 3 p.p.s.a.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1), Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych, który podlega zwrotowi w całości.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.