Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. Z.H.- działający za pośrednictwem pełnomocnika - wniósł skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie nieuzupełnienia (co do rozstrzygnięcia) decyzji tego organu z dnia [...]., Nr [...]
Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego oraz organ do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi skarżący złożył zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego we W. na niezałatwienie wniosku o uzupełnienie decyzji organu pierwszej instancji, stosownie do treści art. 37 k.p.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że złożyła do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego we W. jedynie odwołanie od decyzji z dnia [...] oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Dodatkowo wskazała, że nie składała zażalenia na nienależyte załatwienie jej wniosku, gdyż nie została o tym pouczona w piśmie organu pierwszej instancji. Również organ potwierdził, że strona skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić w tym kontekście należy, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). Zważyć przy tym trzeba, że w odniesieniu do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego organem wyższego stopnia jest Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego - w odpowiedzi na wezwanie Sądu - podała, że nie składała zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia. Również organ oświadczył, że takie zażalenie nie zostało wniesione.
Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, nie spełniając jednego z niezbędnych warunków skutecznego wniesienia skargi, skarga - jako przedwczesna - podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już wcześniej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie tylko należy dodać, że do obowiązków organu wydającego decyzję nie należy pouczanie stron postępowania o treści art. 37 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.