Uzasadnienie
Pismem z [...] sierpnia 2014 r. B. G. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. związaną z niewydaniem rozstrzygnięcia w sprawie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009, pomimo wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] lutego 2014 r., [...].
Pismem z [...] listopada 2014 r. strona wycofała skargę z uwagi na jej bezprzedmiotowość wynikającą z wydania przez organ decyzji w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa. Czynność procesowa strony nie będzie również skutkować pozostawieniem w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności, gdyż przedmiotem skargi pozostaje bezczynność organu nie zaś efekt jego działalności.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Uiszczony przez skarżącą wpis sądowy w kwocie 100 złotych należało zwrócić w oparciu o dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.