Uzasadnienie
Pismem z [...] r., skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Przekazując Sądowi skargę, w/w organ dołączył pismo z [...] r., zawierające oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi, z uwagi na wydanie przez organ w sprawie decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest
- - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie, czynność procesowa skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym, należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Na marginesie trzeba wyjaśnić, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile ta zostanie wniesiona skutecznie, tj. jeśli spełnia ona wszystkie wymogi formalno-fiskalne. Wniesiona przez skarżącą skarga zawiera co prawda brak fiskalny, bowiem nie została ona opłacona, lecz skarżąca cofnęła skargę zanim Sąd zarządził uzupełnić ten brak. Wobec cofnięcia skargi, niecelowe, a wręcz wbrew zasadzie ekonomiki postępowania, byłoby wzywanie skarżącej do uiszczenia wpisu, aby następnie - uwzględniając jej oświadczenie o cofnięciu skargi - umorzyć postępowanie i dokonać zwrotu wpisu. Odrzucenie skargi, z uwagi na brak wpisu, pomimo cofnięcia skargi, jest jak najbardziej uzasadnione jednakże wówczas, gdy Sąd zarządzi wezwanie do uiszczenia wpisu, wezwanie to pozostanie bezskuteczne a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę.
W konsekwencji powyższego, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.
Mając to na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.