Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W., po rozpatrzeniu wniosku M. S. (dalej skarżący) w sprawie umorzenia należności składkowych, postanowił:
odmówić umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w kwocie należności głównej: 139,88 zł, odmówić umorzenia należności za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek w kwocie 727,54 zł należności głównej, w tym: nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za miesiąc [...] r. w kwocie 669,30 zł; nieopłaconych składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za miesiąc [...] r. w kwocie 58,24 zł,
3. odmówić umorzenia odsetek naliczonych na dzień [...] r. w kwocie ogółem 782,00 zł, oraz umorzyć postępowanie w zakresie należności składkowych za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez ubezpieczonych z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania, na kwotę należności głównej 959,17 zł, na którą składają się należności z tytułu: nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne za miesiąc [...] r. w kwocie 696,69 zł; nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc [...] r. w kwocie 262,48 zł
Pismem z dnia [...] r. skarżący wystąpił o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Kolejnym pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie powyższej sprawy.
Z kolei pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W., w którym podniósł, że pomimo wniesienia wniosków o ponowne rozpoznanie jego sprawy, ZUS nie rozpoznał jego sprawy.
W odpowiedzi na skargę, ZUS wniósł o jej oddalenie, wskazując m.in., że decyzją z dnia [...] r. utrzymana została w mocy decyzja z dnia [...] r.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia [...] r. skarżący potrzymał skargę z dnia [...] r. na bezczynność ZUS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. decyzji lub postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe.
Przedmiotem postępowania w rozpatrywanej sprawie była bezczynność organu ZUS co do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
Z bezczynnością organu mamy więc do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] r. został rozpatrzony decyzją z dnia [...] r. Nr [...], którą utrzymano w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Decyzja ta została doręczona skarżącemu, który pismem z dnia [...] r. wniósł na nią skargę do tutejszego Sadu. Sprawa objęta powyższą decyzją będzie przedmiotem odrębnego postępowania sądowego.
Skoro wniosek skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy, zawarty w piśmie z dnia [...] r. i z dnia [...] r. rozpatrzono decyzją z dnia [...] r. i decyzję tą doręczono skarżącemu, to postępowanie w sprawie bezczynności Prezesa ZUS stało się bezprzedmiotowe. Z tej przyczyny podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie przywołanego przepisu postanowił jak w sentencji.