Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A M wniósł skargę na bezczynność D O R A R i Mo R we W w przedmiocie oceny przydatności osób odpowiedzialnych za wydanie decyzji.
Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2008 r. i 17 grudnia 2008 r. wezwano skarżącego do oświadczenia – w terminie 7 dni, czy przed złożeniem skargi wyczerpał tok instancji przez wniesienie, na podstawie art. 37 k.p.a., zażalenia na bezczynność D O R Ag R i M R we W do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podał, że w przedmiotowej sprawie "zwracał się jedynie do Sądu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić w tym kontekście należy, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.).
W niniejszej sprawie skarżący – w odpowiedzi na wezwanie Sądu – podał, że nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, nie spełniając jednego z niezbędnych warunków skutecznego wniesienia skargi, skarga – jako przedwczesna – podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już wcześniej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.