Uzasadnienie
Pismem z 8 stycznia 2021 r. K. M. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga ta wpłynęła do organu 14 stycznia 2021 r., a w dniu 1 lutego 2021 r. do Sądu. Sprawę tę zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Wr 243/21.
Ponadto pismem z 8 stycznia 2021 r. skarżący wniósł także bezpośrednio do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpoznania tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (data wpływu – 12 stycznia 2020 r.). Sąd przekazał wniesioną skargę do organu (data wpływu do siedziby organu - 20 stycznia 2021 r.). Skarga, po przekazaniu jej przez Wojewodę Dolnośląskiego, wpłynęła do Sądu w dniu 1 lutego 2021 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 244/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, którą to bezczynność zaskarżył już pismem, które wpłynęło do organu 14 stycznia 2021 r. Sprawa wszczęta wcześniej wniesioną skargą jest w toku (sygn. akt III SAB/Wr 243/21).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.