Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. W. C., reprezentowana przez siostrę H. Z., wniosła skargę na opisaną w sentencji postanowienia bezczynność Starosty Powiatu W. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o umorzenie postępowania, podnosząc, że w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił w całości skargę, tzn. przeprowadził wnioskowane przez skarżącą czynności i o ich wynikach poinformował stronę.
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej cofnęła wniesioną skargę wobec załatwienia jej wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło załatwienie wniosku strony, zgodnie z żądaniem.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.