Uzasadnienie
Wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] r. oddalono skargę B.G. (zwanej dalej skarżącą) na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O., w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2009 rok.
Pismem z dnia [...] r., złożonym w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. w dniu [...] r., o godz. [...], skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku "w zakresie zwrotu kosztów (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej –w skrócie – "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (w tej sytuacji właściwą formę orzeczenia stanowi postanowienie). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może przy tym rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś – stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. – sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku postępowania w sprawie o uzupełnienie wyroku, przepisy art. 157 p.p.s.a. nie przewidują jednak żadnego wyjątku w kwestii składu sądu rozpoznającego wniosek, zatem zastosowanie znajduje tu ogólna regulacja z art. 16 § 2 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Komentarz do art. 157 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 oraz J. P. Tarno, Komentarz do art. 157 p.p.s.a., [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343).
Art. 209 p.p.s.a. stanowi natomiast wyraz wprowadzenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym znanej postępowaniu cywilnemu zasady koncentracji kosztów postępowania (art. 108 k.p.c.). Oznacza ona, że sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania, kończąc sprawę w danej instancji (zob. M. Masternak (w:) M. Jaśkowska,M. Masternak, E. Ochendowski, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 218). Zasada ta odnosi się zarówno do postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak i do postępowania kasacyjnego.
Na podstawie w/w przepisu rozstrzygnięcie wniosku strony skarżącej o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę (art. 200 w zw. z art. 145-150 p.p.s.a.) oraz wyroku NSA, wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej. Ponadto należy je zawrzeć w postanowieniach o umorzeniu postępowania wskutek zastosowania przez organ samokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.), a także przeprowadzenia skutecznej mediacji (art. 118 § 2 p.p.s.a.), o których mowa w art. 201 p.p.s.a.
W niniejszej natomiast sprawie nie wydano żadnego ze wskazanych wyżej orzeczeń, dlatego też - choć wprawdzie wniosek skarżącej złożony został w ustawowym terminie – to jednak nie może on zostać przez Sąd uwzględniony. Wyrokiem z dnia [...] r. – a zatem wyrokiem którego uzupełnienia domagała się skarżąca - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił bowiem jej skargę.
Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak w sentencji.