Uzasadnienie
Pismem z 27 lutego 2020 r. (data wpływu do Sądu 17 marca 2020 r.) V. T. (skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę dla S. K. W piśmie z 10 marca 2020 r., które wpłynęło do Sądu 12 maja 2020 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę dla S. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej, z tego punktu widzenia, nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.