Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 września 2021 r. (data wpływu do organu 6 września 2021 r.) K. O. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa (zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 5/22) ze skargi tej samej strony skarżącej, w tym samym przedmiocie, dotycząca tego samego wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga w powyższej sprawie wpłynęła do organu w dniu 30 kwietnia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi z dnia 2 września 2021 r. strona skarżąca uczyniła bezczynność Wojewody D. w sprawie z wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Tymczasem przed tutejszym Sądem zawisła już tożsama sprawa ze skargi strony skarżącej na wyżej wymienioną bezczynność Wojewody D. (zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 5/22). W związku więc z tym, że sprawa o sygn. akt III SAB/Wr 5/22 jest jeszcze w toku, skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.