Uzasadnienie
Pismem z 20 września 2021 r. strona skarżąca Z. Z. (dalej jako: strona skarżąca) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Dzierżoniowie w przedmiocie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Pismem z 31 stycznia 2022 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (osobiście w siedzibie Sądu bądź nadesłania podpisanego egzemplarza skargi) oraz do wykazania czy przed wniesieniem skargi na przewlekłość organu strona skarżąca wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 14 lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym tj. określenie jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Na gruncie art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powyższych rozważań wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm., dalej jako: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Tymczasem jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożyła skargę opatrzoną podpisem elektronicznym oraz pismo z 18 lutego 2022 r. skierowane do Sądu (zatytułowane "Wniosek"), w którym strona skarżąca wskazała, że wysłała za pośrednictwem ePUAP wniosek o informacje do Gminy Miejskiej Świdnica, który pozostał bez odpowiedzi. Nie przesłała jednak powyższego wniosku, celem weryfikacji jego treści, nie przedłożyła również dowodu wniesienia ponaglenia.
W związku z powyższym, Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia w sprawie. Z tego też względu wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.