Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2022 r., doręczonym organowi w dniu 8 lutego 2022 r., M. P. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z 26 kwietnia 2022 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (stu) złotych - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy wynika, że strona skarżąca odebrała przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie w dniu 28 kwietnia 2022 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 5 maja 2022 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, strona skarżąca wpisu od skargi nie uiściła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, mimo skutecznie doręczonego wezwania do uiszczania wpisu od skargi, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych jego nieuiszczenia, strona skarżąca nie usunęła braku fiskalnego skargi. W konsekwencji powyższe przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego biegu.
W tych okolicznościach, kierując się dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji postanowienia.