Uzasadnienie
K. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w sprawie rozgraniczenia gruntów (nieruchomości), działki rolnej nr. położonej w T. M. Pismem z dnia 20 marca 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi strona składała zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a..
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z dnia 27 marca 2008 r. oznajmiła, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie składała zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 §2).
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sądy te rozpoznają skargi również na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ, w przewidywanym przepisami terminie, nie wyda któregokolwiek z wymienionych w pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych. Oznacza to, że w przypadku niewydania decyzji, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty oraz innego niż wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 50 § 1 p.p.s.a.)
Warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest jednak złożenie, przed wniesieniem skargi, zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia. Zważyć bowiem należy, ze istotą i zasadniczym celem każdego postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy administracyjnej, co następuje poprzez wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę merytorycznie lub kończącej postępowanie instancyjne w inny sposób. Natomiast stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm. zwanej dalej w skrócie k.p.a.) w razie niezałatwienia sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest zatem możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 21 września 2001r., I SAB 131/00, LEX nr 55763) W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać by wnieść skutecznie skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Warunkiem jest oczywiście aby środek ten, z mocy ustawy, przysługiwał w postępowaniu przed właściwym organem.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy K. w sprawie umorzenia postępowania o podział nieruchomości działki rolnej w T. M.. Organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Z powyższego wynika zatem, że nad organem pozostającym w bezczynności istnieje organ wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a., do którego strona mogła wnieść zażalenie na bezczynność organu gminy.
Z pisma skarżącej z dnia [...] wynika niewątpliwie, ze skarżąca nie wniosła zażalenia na bezczynność Wójta Gminy K. do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. było warunkiem do skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu administracji publicznej. Warunku tego skarżąca w niniejszej sprawie nie spełniła. Wobec niewyczerpania środków przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym, postępowanie sądowo administracyjne nie może być wszczęte.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji.