Uzasadnienie
- V. R. (dalej: strona skarżąca) wniósł - 23 kwietnia 2019 r. - skargę na bezczynność Wojewody D. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje - w szczególności - sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
W sprawie w/w warunek nie został spełniony. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje bowiem poprzez wniesienie ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody 23 kwietnia 2019 r. a następnie dopiero - 8 maja 2019 r. - ponaglenie. Wobec powyższego uznać należało, że strona skarżąca nie wyczerpała przewidzianego trybu, ponieważ skarga nie została poprzedzona stosownym ponagleniem.
Z tych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.