Uzasadnienie
Pismem z 5 marca 2020 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga została zadekretowana pod sygn. akt III SAB/Wr 507/20.
Zarządzeniami z 21 kwietnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu oraz przedłożenia pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Strona skarżąca – w terminie - w ślad za pismem z 16 czerwca 2020 r. (zawierającym de facto wniosek o umorzenie postępowania) przedłożyła sądowi pełnomocnictwo oraz dowód uiszczenia wpisu, aczkolwiek w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 506/20 (jak wynika z opisu na przedłożonym Sądowi potwierdzeniu wykonania przelewu), a nie w sprawie zawisłej pod sygn. akt III SAB/Wr 507/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W sprawie, prawidłowo wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. W wyznaczonym jednak terminie - brak fiskalny skargi zawisłej przed tutejszym Sądem pod sygn. akt III SAB/Wr 507/20 - nie został usunięty, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Dlatego też – skoro w sprawie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego - Sąd nie mógł w sprawie rozpoznać wniosku o umorzenie postępowania, lecz zobligowany był do jej odrzucenia jak w/w wskazano.
W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji