Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 maja 2019 r. (data nadania – 20 maja 2019 r.) strona skarżąca (reprezentowana przez fachowego pełnomocnika) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę typ A (T. C.).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez stronę skarżącą środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu (brak ponaglenia).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 czerwca 2019 r. pismem z dnia 1 lipca 2019 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przy piśmie z dnia 12 lipca 2019 r. strona skarżąca załączyła postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z czerwca 2019 r. (bez oznaczenia dnia wydania) w przedmiocie wniesionego w dniu 20 maja 2019 r. ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie w odpowiedzi na skargę z dnia 18 czerwca 2019 r. organ stwierdził, że strona skarżąca nigdy nie wniosła ponaglenia do organu wyższej instancji.
Na wezwanie Sądu z dnia 1 lipca 2019 r. strona skarżąca nadesłała kopię, potwierdzoną za zgodność z oryginałem, postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z czerwca 2019 r. (bez oznaczenia dnia wydania) w przedmiocie wniesionego w dniu 20 maja 2019 r. ponaglenia. Strona wskazała, ze postanowienie to nosi datę [...] czerwca 2019 r. Jak wynika z treści tego postanowienia, dotyczy ono sprawy złożonego do Wojewody D. wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca dla obywatela U., T. C. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wniosek strony o wydanie zezwolenia na pracę dla cudzoziemca wpłynął do Wojewody D. w dniu 13 września 2018 r., strona wniosła ponaglenie w sprawie tego wniosku w dniu 20 maja 2019 r., a Wojewoda D. wezwał stronę w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku pismem z dnia 27 maja 2019 r.
Natomiast w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca złożyła do Wojewody D. wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca w dniu 11 kwietnia 2019 r., a Wojewoda D. wezwał stronę w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku pismem z dnia 24 maja 2019 r.
Powyższe okoliczności wskazują, że nadesłane przez stronę skarżącą postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z czerwca 2019 r. dotyczy innego wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca niż wniosek złożony w dniu 11 kwietnia 2019 r. Strona skarżąca nie nadesłała natomiast samego pisma, stanowiącego ponaglenie do załatwienia wniosku z dnia 11 kwietnia 2019 r.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.