Uzasadnienie
Pismem z 2 lutego 2021 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 9 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wskazania, czy jest jedną z osób wymienionych w art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.) w terminie 7 dni, pod rygorem pominięcia dokonanych czynności.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do akt sprawy przedłożono pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu wraz z podpisaną przez niego skargą. Nie nadesłano natomiast dowodu wniesienia ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisu tego wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt I OZ 774/20 publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec braku ponaglenia w aktach administracyjnych i niewykazania przez stronę skarżącą jego wniesienia należało odrzucić skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.