Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] skarżący K. B. złożył skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. polegającą na nie wydaniu decyzji w przedmiocie złożonego przez niego wniosku dotyczącego usunięcia [...] A. N. z listy biegłych.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wskazano, iż Sądy dwóch instancji, a także Prokuratura Rejonowa dla W. – K. Z. (sygn. I Ds. 1769/06) nie znalazły podstaw do postawienia biegłemu jakichkolwiek merytorycznych zarzutów. Podkreślono ponadto, że również postępowanie wewnętrzne prowadzone przez sędziego wizytatora nie wykazało nieprawidłowości w działalności biegłego, które uzasadniałyby wykreślenie go z listy biegłych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, iż w razie pozostawienia przez organ podania, czy wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz. Warszawa 2006, s. 368). Droga sądowa staje się zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). W odniesieniu do Prezesa Sądu Okręgowego organem wyższego stopnia jest Minister Sprawiedliwości, co wynika z art. 22 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), zgodnie z którym prezes sądu w zakresie administracji sądowej podlega Ministrowi Sprawiedliwości oraz prezesowi sądu przełożonego (por. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006, s. 120).
Z akt sprawy wynika, że K. B. nie złożył zażalenia na bezczynność organu administracyjnego – Prezesa Sądu Okręgowego we W. do organu wyższego stopnia, czyli Ministra Sprawiedliwości. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia i w ten sposób nie spełnił jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi, skarga jako przedwczesna podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.